Symbole

Herb

W dniu 7 marca 2003 roku Walne Zgromadzenie Federacji Stowarzyszeń i Związków „Kociewska Więźba” uchwaliło herb i hymn Kociewia.Za herb uznana została prostokątna tarcza zakończona półokręgiem składa się z trzech różnokolorowych części (żółtej, zielonej, niebieskiej), bowiem pod względem administracyjnym w skład Kociewia wchodzą trzy powiaty: tczewski, starogardzki i świecki. Trzy kolory mają również swoje znaczenie. Kolor żółty jest znakiem bogactwa, urodzaju, określa także pola uprawne, kolor zielony oznacza lasy występujące na Kociewiu, zaś niebieski symbolizuje wodę, czyste powietrze. Na środku trójdzielnej tarczy widnieje odwrócony w lewą stronę czerwony gryf o dwóch łapach z pazurami, mający pięciopióre orle skrzydło, szyję z piórami, ostry dziób z językiem oraz sterczące uszy, a uniesiony w górę ogon zakończony jest ostrym kolcem. Herb ma historyczne, heraldyczne i regionalne uzasadnienie. Nawiązuje kształtem do tarcz z XII i XIII wieku, układem kolorów i formą godła do flagi Czech, a postacią i kształtem do średniowiecznego herbu Tczewa, który znamy z pieczęci księcia Sambora II umieszczonej na dokumencie lokacyjnym miasta. Również od II pokoju toruńskiego (1466) gryf stał się godłem województwa pomorskiego.

Gryf

(gr. gryps, łac. gryphus, niem. Greif). Występuje on zarówno w herbie całego regionu, jak i  poszczególnych miast, powiatów. Gryf jest tworem mitycznym o wschodnim rodowodzie, to połączenie ptaka i ssaka. Ma orlą głowę, szpony i skrzydła, natomiast jego tułów, łapy i ogon pochodzą od lwa. W religiach starożytnych uosabiał zarówno siłę, zręczność, podstęp i spryt. Pierwsze wizerunki gryfa spotykamy na pieczęciach książąt Pomorza Zachodniego zwanych od  ich symbolu – Gryfitami. Sambor II – władca księstwa lubieszewsko-tczewskiego posługiwał się  pieczęcią z wizerunkiem gryfa zwróconego w lewą stronę. Ów „ptakozwierz” figurował również na denarach bitych w mennicy Sambora II. Od wieków widnieje na herbie miasta. Prawdopodobnie gryf przywiozła na samborową ziemię księżniczka Mechtylda – żona Sambora II i córka księcia meklemburskiego Henryka Borwina II. Gryf występuje w herbie powiatu starogardzkiego, tczewskiego, gminy miejskiej Skórcz, gminy Subkowy, gminy miejskiej i wiejskiej Tczew.

Mimo, iż trójdzielna tarcza wywołała sporo kontrowersji wśród heraldyków, ponieważ taka forma nie występowała nigdy na Pomorzu herb został przez Kociewiaków i Kociewskie instytucje szybko zaakceptowany i dziś jest podstawowym symbolem regionu.

Hymn

.
Słowa hymnu Kociewia pochodzą z utworu scenicznego pt. „Wesele kociewskie” (ukazał się drukiem w 1959 r.) ks. Bernarda Sychty – zasłużonego folklorysty Kociewia:

Pytasz sia, gdzie Kociewiaki
Majó swoje dómi,
Swe pachnące chlebam pola,
Swoje sochy, broni ?

ref. 2x Gdzie Wierzyca, Wda
Przy śrebnym fal śpsiwie
Nieso woda w dal,
Tam nasze Kociewie

Czy to my tu na Kociewiu,

Czy Borusy w borach,
Czy Lasaki, czy Kaszuby
Na morzu, jeziorach

ref. 2x Jedna Matka nas,
Wszytkich kolybała,
Pokłóńma sie w pas:
Tobie, Polsko, chwała

Stolica

W połowie XIX wieku za główną miejscowość Kociewia uchodził Gniew. Jednak jeszcze w tym stuleciu rolę głównego ośrodka Kociewia przejął Starogard Gdański, który od tego czasu, bez Większyc kontrowersji uznawany jest za stolice całego regionu. To miasto powiatowe położone na Pojezierzu Starogardzkim nad rzeką Wierzycą o powierzchni około 25 km 2, zamieszkałe przez około 48 tysięcy mieszkańców. Tutaj swą siedzibę mają ważne organizacje i instytucje działające na rzecz regionu: Muzeum Ziemi Kociewskiej oraz Towarzystwo Miłośników Ziemi Kociewskiej. To tam w 1956 roku odradzał się ruch regionalny, który zmaterializował się w Zrzeszeniu Kociewskim.

KONTAKT

Oddział Kociewski
Zrzeszenia Kaszubsko-Pomorskiego  w Tczewie

83-110 TCZEW

ul. 30 Stycznia 4

e-mail:  zkp.tczew@wp.pl

KRS, NIP, REGON

KRS: 0000251402

NIP: 593-25-13-717

REGON: 220517046

 

Konto: Bank Spółdzielczy w Tczewie

87 8345 0006 0004 0989 2000 000

Media społecznościowe